- Niech pani włączy kamerę! Trzeba rozbawić pacjentkę.
Dentysta wsadził podłużne narzędzie do ust dziewczyny i polecił patrzeć na ekran. Chyba umknął mu fakt, że zamiast zębów to jej twarz stała się śnieżnobiała. Otchłań, którą miała przed sobą przekazywała tylko jeden komunikat: patrz, patrz, ile będziesz cierpieć. Tą samą śpiewkę potwierdziło wiertło, odgrywając serenadę przy zbliżaniu się do zęba.
- To ja jednak wsadzę pani lekarstwo - widocznie zaczął obawiać się o stan fotela, na którym pojawiło się już kilka wgłębień po paznokciach. - Proszę posiedzieć tak z dziesięć minut, żeby tlenek porządnie stwardniał.
Co miała robić? Rurka zasysała ślinę z ust, powodując jeszcze większą zbędność języka niż zwykle. Z trzech podstawowych funkcji, nie pozostała mu ani jedna. Nie mógł pomagać wydostawaniu się dzwięków artykułowanych ani tym bardziej procesom konsumpcji. Sytuacje intymne, w których bywa wykorzystywany, także otarły się o półkę z napisem: zapomnienie.
Spoglądała na stopy. Dobrze je zakonserwowała, żaden mróz nie miał prawa bytu w nowych butach. Poruszyła nimi, sprawdzając czy rzeczywiście należą do niej. Ale uśmiech, który pojawił się na moment za ssakiem, zniknął, gdy tylko pani z tvn style zjawiła się w takich samych kozakach.
- Świetnie - pomyślała - i cała oryginalność strzeliła w łeb.
- Ale pani ma piękne włosy - kobieta uwalniała ją ze śliniaczka i zasysacza. - Bardzo przypominają włosy Kai Paschalskiej!
To było tak, wszystko w jednej chwili: zeskok z fotela, mordercze spojrzenie, złapanie kurtki i torebki, połączone z wybiegiem z placówki.


*   *   *


kiedy kobieta i nadgodziny

Edward w pracy
a mi znów marzną dłonie
i w butach staw skuty lodowym oddechem
pan otwiera drzwi
pani pakuje do torby orzechowca
chce wspomóc wzlot kącików ust

uciekam

ścieżki w śniegu opowiadają
tędy przeszły niedźwiedzie
sarny ciągnęły młode za rękawiczki
a moja łapie tylko płatki z powietrza
mogę z nich wyczytać że niedługo piętnasta
ale nadchodzą święta i świat ma oczekiwania
Edward dzisiaj nie wróci